Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.

Jupiter League

Ten Cate Advanced Composites (TCAC) wordt voor € 930 miljoen verkocht aan Toray in Japan. Goed nieuws voor de huidige aandeelhouders. Minder goed nieuws voor Nederland. Opnieuw komt een veelbelovend bedrijf na een korte tussenstop in buitenlandse handen.  

 

Gilde, Parcom en ABN Amro participaties haalden het moederbedrijf Royal Ten Cate, inclusief TCAC,  begin 2016 voor € 714 miljoen van de beurs. De snelle verkoop van het onderdeel tegen een aanzienlijk hogere prijs bevestigt het gelijk van de toenmalige aandeelhouders, die bij het overnamebod in 2016 spraken van een onderwaardering van de toekomstige waarde van Ten Cate.

 

De snelle verkoop geeft ook aan dat beloftes over het bij elkaar houden van bedrijven bij verkoop, zelfs als ze worden gedaan door Nederlandse investeerders, met een korreltje zout genomen moeten worden. 

 

Lang gold Koninklijke Ten Cate als een parel van Nederlands ondernemerschap. Het bedrijf ontwikkelde zich onder CEO Loek de Vries van een noodlijdende textielfabrikant tot een veelbelovende producent van composieten voor luchtvaart, beveiligingsmaterialen, geotextiel en kunstgras. Nederland deed vanuit Almelo mee op wereldniveau.

 

Wie had dat gedacht toen De Vries in 2000 het roer overnam. Toch drukten gebrek aan samenhang, onderbezetting in fabrieken en wellicht het eigenzinnige karakter van De Vries de beurswaardering en werd het bedrijf kwetsbaar voor een overname.   

 

Bij verkoop in 2016 werd afgesproken dat het bedrijf in elk geval drie jaar intact zou blijven. Nu, twee jaar later, is het eerste kroonjuweel al in de verkoop gegaan. In januari van dit jaar kondigde CEO  Jan Albers nog aan dat werd gezocht naar een strategische partner om te juiste schaalgrootte te bereiken. 'We onderzoeken nu de strategische opties. Het is nog te vroeg om te zeggen dat we uitsluitend kijken naar verkoop, want dan zou je de strategische opties op voorhand beperken.'

 

Dat de uitverkoop toch is begonnen, is wellicht tekenend voor Nederland. Om in voetbalmetaforen te spreken: Voor Ten Cate leek de Champions League haalbaar, maar het strandde in de Jupiler League, de laatste weken beter bekend als de Jupiter League. Het is een competitie waar talent zich kan ontwikkelen. Talent dat wordt gespot door scouts die contacten hebben met makelaars die talenten verkopen aan de grote clubs. Eerst in Nederland, maar dan zo snel mogelijk naar het buitenland.

 

Vroeger kreeg talent de tijd zich te ontwikkelen, nu vertrekken ze steeds jonger naar het buitenland. Daar is het grote geld immers beschikbaar. Het gevolg is dat het talent zich in het voetbal steeds meer concentreert bij een kleine  groep toonaangevende clubs. Het meeste talent zit daar overigens op de bank. Tegen een mooi salaris, maar de ontwikkeling stokt en het maakt de competitie saai.

 

Op een onlangs gehouden private equity summit in Amsterdam toonden vertegenwoordigers van de private equity-huizen zich bewust van hun rol. Duurzaamheid, diversiteit en maatschappelijke verantwoordelijkheid zijn voor hun van wezenlijk belang. De vraag is of het leveren van een bijdrage aan een duurzaam succesvol Nederlands bedrijfsleven daar ook een rol bij speelt. Talentontwikkeling vraagt een lange termijn visie. Er zijn genoeg voorbeelden te geven van een positieve bijdrage van private equity aan die ontwikkeling. De rol die de drie aandeelhouders van Ten Cate spelen hoort daar vooralsnog niet bij.    
 

Delen

Reageer (0 Reacties)